سرخط خبرها
امروز: سه شنبه, ۲۵ مهر , ۱۳۹۶ | ۰۵:۱۲:۲۳آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۶/۰۷/۲۳ ،‌ ۰۱:۵۴
۱۶ مرداد ۱۳۹۶در ۱:۲۵ ب.ظ تعداد بازدید: 226 بازدید کد خبر:68022 چاپ خبر

مشکل سیاسی نیست، مشکل فرهنگی‌ست

0

علی شفیعی

علی شفیعی (دانشجوی دکتری جامعه شناسی اقتصادی و توسعه)/کشکان: مراسم تحلیف دومین دوره ریاست جمهوری دکتر روحانی با حضور مقاماتی از چند ده کشور خارجی و همچنین مقاماتی بین المللی برگزار شد. اما این مراسم با حواشی همراه بود که زیاد به مزاجمان خوش نیامد .تا آنجا که روزنامه های بین المللی و همچنین فعالان […]

علی شفیعی (دانشجوی دکتری جامعه شناسی اقتصادی و توسعه)/کشکان:

مراسم تحلیف دومین دوره ریاست جمهوری دکتر روحانی با حضور مقاماتی از چند ده کشور خارجی و همچنین مقاماتی بین المللی برگزار شد. اما این مراسم با حواشی همراه بود که زیاد به مزاجمان خوش نیامد .تا آنجا که روزنامه های بین المللی و همچنین فعالان سیاسی داخلی هم به آن واکنش نشان دادند و طبق معمول  شوخی ها و جک ها و طنزهای کاربران شبکه های اجتماعی را در پی داشت .مسأله اینجاست که با تمام ملاحظاتی که برای نمایندگان صورت گرفته بود باز نمایندگان سعی داشتند ازز همان فاصله به هر صورتی که بود با خانم موگرینی سلفی بگیرند . سوال اینجاست که اگر به جای این خانم یکی از مقامات مرد اروپایی در آن صحنه حضور داشت باز هم شاهد این سلفی ها بودیم؟
پاسخ قطعأ خیر است چرا که هم مقامات مرد در سطح ایشون در سالن حضور داشت هم اینکه اقایونی با پست ها و سمت های بالتر از ایشون از نماینده سازمان ملل تا دبیر کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل حضور داشتند لهذا می بایست در جای دیگر بدنبال این پاسخ باشیم .
جامعه ما جامعه ایی مرد سالار است .نقش زنان در سیاست و امور کشور بسیار کم رنگ و عمومآ در پستهای مهم کشوری جایشان خالیست . یکی از دلایل اشتیاق نمایندگان برای این حرکت می تواند همین موضوع باشد .
در زمان مذاکرات هسته ای مدام جک ها و طنزهایی در مورد کاترین اشتون سعید جلیلی و در دور جدید میان آقای ظریف و موگرینی دست به دست می چرخید.
این وجه بیش از حد، این سلفی گرفتن ها، این فوکوس کردن دوربین ها، این جک های ساخته شده نشان دهنده نوع برداشت ناخودآگاه عموم مردم به نقش زنان و سیاست است.
مردم در ناخودآگاه خود مذاکراتی به این حساسیت و مهمی را که در یک طرف آن « زن» حضور داشته باشد را نمی پذیرفتند، آنها عادت کرده اند که از حضور زن در هر حوزه ای توضیحی جنسیتی و سکسیستی ارائه دهند.

اینکه پشت درهای بسته میان اشتون و جلیلی چه میگذرد؟ اینکه امشب آخرین اس ام اس موگرینی به ظریف این است که …. و بسیاری جک ها از این قبیل نشان از این مسئله است که در ناخودآگاه جمعی خود نمی توانیم نشستی بین مرد و زن را تصور کنیم که در آن هدفی جز «خلوت» کردن و اظهار عشق وجود داشته باشد یا به آن منتهی نشود.

میشل_فوکو در اراده به دانستن می نویسد « شاید ما در مورد سکس بیش از هرچیز دیگری سخن میگوییم؛ با سرسختی این وظیفه را دنبال می کنیم؛ با دل نگرانی و وسواسی غریب خودمان را قانع می کنیم که هرگز به اندازه ی کافی در مورد سکس سخن نمی گوییم… شاید جامعه ی ما پُرگوترین و ناشکیباترین جامعه در مورد سکس باشد»

این گفته فوکو در تاریخ جنسیت با نمود بسیار بیشتری در جامعه امروز ما نمایان است.
ولع برای خوانش جنسی از هر چیزی، از صابون و اعداد (۸۰،۷۰،۸۵) و دانشگاه گرفته …. تا مذاکرات هسته ای به وضوح قابل مشاهده است.

شناخته شدن اشتون و موگرینی توسط عموم مردم ایران،تاکید بیش از اندازه تلویزیون بر روی چهره موگرینی و سلفی گرفتن نمایندگان مجلس با او را نه به این دلیل که آنها مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا هستند، بلکه از این دریچه که آنها «زن» هستند باید نگریست و مورد بررسی قرار داد.
به نظرم این اقدام نمادین سلفی گرفتن با موگرینی واجد پیامهایی ست که به برخی از آنها اشاره می شود:

نخستین پیام تاثیر تکنولوژی های ارتباطی بر اخلاق فردی و جمعی ماست. به طوری که در مورد کشش این رسانه های مجازی می توان از این سخن مارکس بهره گرفت که ” هر آنچه سخت و استوار است دود می شود و به هوا می رود”. دیروز در مجلس ایران بسیاری از نمادهای سخت و ایدئولوژیک غرب ستیزی در برابر جاذبه های رسانه ای عکس انداختن با خانم موگرینی دود شد و به هوا رفت!

پیام دیگر عبارت از شکست پروژه غرب ستیزی در حدود نیم قرن گذشته است. پروژه ای که اگر چه پرطمطراق به نظر رسیده و همواره می کوشد تا با حراست از عرصه رسمی، آن را به عنوان نمادی از عزت نفس به مخاطبان داخلی و خارجی بفروشد ولی با اندک بی توجهی می تواند به باد روداشتیاق دیروز نمایندگان برای سلفی گرفتن با موگرینی تنها یکی از چند مورد شکست پروژه غرب ستیزی در ایران می باشد( در گذشته عکس گرفتن برخی اصولگرایان با نمادهای افتخار و مدنیت امریکا هم جنجال بسیار آفرید!)

پیام سوم عبارت از تاکید بر پیرامونی بودن ایران در عرصه جهانی به رغم شعارهای” مدیریت جهانی” می باشد. این واقعیت نشان داد که با سهم حدود” یک ده هزارمی” ایران در تجارت جهانی نمی توان انتظار تاثیر گذاری جدی بر تحولات دنیا را داشت. عکس گرفتن مشتاقانه نمایندگان با موگرینی بیش از همه از تاثیر جدی غرب بر سرنوشت آینده کشور پرده بر می داشت هر چند که همواره سعی شده است در عرصه های رسمی، تصویری برخلاف آن ارائه شود!

پیام بعدی عبارت از تاکید بر جایگاه موگرینی به عنوان یک زن موفق است. نوعی اشتیاق در جامعه مرد سالار ایران نسبت به پیشرفت های زنان از منظر کالایی وجود دارد!( تجربه واکنش ها به مرگ مریم میرزاخانی نشان داد که با وجود تصلب ساختارهای رسمی در برابر پیشرفت توده گیر زنان ایران، تک چهره های موفق زنان می توانند در ویترین تبلیغاتی نظام سیاسی کشور جای مناسبی را به خود اختصاص دهند!)

نکته پایانی: اگر از “دیالکتیک ارباب و بنده” هگل برای توصیف مناسبات غرب و ایران بهره جوییم بهتر می توانیم به بطن این رابطه نابرابر راه یابیم. آنجا که بسیاری از اقدامات ما صرفا واکنشی از سر انفعال نسبت به اقدامات غرب بوده و از ارزشی اصیل حتی در عرصه داخلی هم برخوردار نمی باشد. به نظر می رسد گذار کشور به سوی تثبیت دموکراسی و مشارکت بدون گزینش همه شهروندان می تواند برگ برنده ما در مواجهه با غرب محسوب شود. آزادی و برابری ایرانیان بیش از هرچیز ما را توانمند می سازد!

برچسب‌ها

دیدگاه

  1. نوشته ای بسیار زیبا و منطقی.ایرادی که میتوان بر این قضیه گرفت حرکات و اشتیاق نمایندگان در برابر این خانم برا سلفی گرفتن بود به گونه ای که در شان یک انسان بالغ و بخصوص نماینده منتخب مردم نبود چرا که وجه اجتماعی هریک از آنان ایجاب می کند رفتار و گفتاری سنجیده از خود نشان دهند.در کل متاسفانه فضای مجازی به گونه ای شده که برا هر کنشی تا چند روز واکنشی اغراق آمیز را بدنبال داشته باشد.
    ضمن اینکه از بس احساسی با دشمنی ها برخورد می کنند با دیدن شخص مخالف تمام افکار خود را فراموش کرده گویا یار چندین و چند ساله ی خود را دیده اند

    [پاسخ]

  2. بسیار عالی . اقای ملکشاهی در اول صف سلفی بگیران با لبخند شوق سلفی با همون کسی رو داشتن که همیشه میگن مستکبر و غربی و استکبار … اما واسه سلفی گرفتن با همون استکبار لبخند زنان دست از پا نشناخته و در همه عکسها حضوری خندان دارند .

    [پاسخ]

  3. از این سلفی گرفتن نماینده ها به یاد کیف انگلیسی افتادم ،نیز دوران قاجار برایم تداعی شد ،این نماینده ها ثابت کردند حق توحشی که سلف این خانم از ما گرفتند درست بوده،با این رفتار نماینده ها جامعه ما در مقابل غرب به زانو درآمد ،برای خودم خیلی متاسف شدم ،خانم موگرینی نوشت وارد مجلسی شدم که در تحریم بوده ونمایندگانش زن ندید ه اند،از نگارنده متن تقدیر می نمایم ،

    [پاسخ]

  4. خانم س شهبازی دانشجوی استاد شفیعی

    سلام.بسیار زیبا.همچون همیشه کاملا دقیق و عمیق. دانش زیاد جامعه شناسی شما باعث شناخت و تحلیل دقیق تون هست . مایه افتخار مایی با سن کم و سواد بالاتون. کاش نماینده شما بودی.اگه بیایدکوهدشت بعدچندسال نماینده ای.

    [پاسخ]

    علی شفیعی در :

    از همه شما دوستان متشکرم . خانم شهبازی از حسن ظن تون ممنونم اما ای کاش احساسات شخصی تون رو در محفل عمومی بیان نمی کردید . شما که منو میشناسید بنظرم اگه اینطور بیانی نمی داشتید خوشحال میشدم. در پناه خدا مستدام باشید

    [پاسخ]

بیان دیدگاه

عکس/ فیلم/ صوت
«کافه کشکان»
تبلیغات و پیام ها
سایت های مرتبط