سرخط خبرها
امروز: پنج شنبه, ۳۰ دی , ۱۳۹۵ | ۱۲:۱۳:۵۵آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۵/۱۰/۲۹ ،‌ ۰۸:۰۴
۰۶ فروردین ۱۳۹۵در ۸:۳۵ ب.ظ تعداد بازدید: 476 بازدید کد خبر:55164 چاپ خبر

ترجمه ی بخشی هایی از مقاله «النیروز.. حکایه الخیر و النور و الانتصار على الشر و الظلام»

0

ترجمه ی بخشی هایی از مقاله “النیروز.. حکایه الخیر والنور والانتصارعلى الشر والظلام“ چهارشنبه ۴ فروردین ۱۳۹۵ برابر با  ۲۳ مارس ۲۰۱۶ روزنامه الزمن النيروز.. حكاية الخير والنور والانتصارعلى الشر والظلام این مقاله توسط سرکار خانم دکتر طاهره اللواتیه و با همفکری رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در مسقط (عمان) و در راستای سیاست تعامل […]

تصویر مقاله نوروز۲

ترجمه ی بخشی هایی از مقاله النیروز.. حکایه الخیر والنور والانتصارعلى الشر والظلام

چهارشنبه ۴ فروردین ۱۳۹۵ برابر با  ۲۳ مارس ۲۰۱۶

روزنامه الزمن

النيروز.. حكاية الخير والنور والانتصارعلى الشر والظلام

این مقاله توسط سرکار خانم دکتر طاهره اللواتیه و با همفکری رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در مسقط (عمان) و در راستای سیاست تعامل با رسانه های بومی تهیه و منتشر شده است.

در بخشی از این مقاله گفتگوهای اینجانب و جناب آقای سعید الغزیلی؛ نماینده مردم استان قریات در مجلس شوراى عمان در باره نوروز در ایران و عمان نیز منعکس شده است. نخست تیترهای برگزیده مقاله آمده است:

چهار سال پیش بیست و یکم ماه مارس توسط یونسکو به عنوان نوروز میراث شرقی ثبت شده است.

نوروز در عراق از پنج هزار سال پیش آغاز شده است.

سعید الغزیلی: قریات نوروز را با اعتدال هوا و بازگشت ساحل نشینان به خانه های خود جشن می گیرند.

اکبری: نوروز روز صلح، دوستی و ارتباطات انسانی و همگرایی میان ملت های همسایه است.

الفارسی: در دوران کودکی ما نوروز را در مسندم و ساحل (منطقه)باطنه جشن می گرفتند.

این مقاله در دو صفحه روزنامه همراه تصاویر نوروز در کشورهای مختلف و در هفت بخش تدوین و منتشر شده است:

نوروز و عرب های کهن:

در این بخش پس از استشهاد به بیت شعر از البحتری (وقد نبه نوروز فی غسق الدجى / أوائل ورد کن بالأمس نوما) می نویسد: نوروز یا “روز جدید در فرهنگ ایرانی و کردی ترکی و افغانی وباکستانی و آسیای مرکزی، از مشهورترین و قدیمی ترین اعیاد شناخته شده در مشرق زمین و مصادف با فصل بهار در (۲۱ مارس) است که ایرانی ها آن را آغاز سال شمسی نهاده اند.

مقاله با ذکر منابعی همچون دیوان العرب از رحمان خلیفه بشار نقل می کند: احیاء نوروز از عهد اموی بوده است، و نصوص تاریخی و ادبی متفکرانی همچون بیرونی و نویری و جاحظ و قلقشندی و مسعودی و ثعالبی و مقریزی و طه ندا و أحمد محمد خوفی و جرجی زیدان و خالصی و حسن ابراهیم حسن و محمد غنیمی هلال و دیگران از علمای  معاصر  و قدماء در باره این جشن تالیفاتی دارند.

عراق در آغاز و میان تموز و عشتار:

نگارنده می نویسد:

سلیم مطر و نصرت مردان معتقدند که عید نوروز یا عید بهار از ۵ هزار سال پیش در مناطق سومر و بابل و نینوى و تا زمانی که  مسیحیت وارد آن مناطق می شود؛ در عراق جشن گرفته می شده است.

سومری ها این عید را (زکموک) و در بابل و نینوى(اجیتو – الحج) یا عید آغاز سال می نامیده اند. و عراقی ها آن را روز نخست از ماه (نیشان ) أی یوم ظهور نیشان و نشانه بهار می دانند و این عید ده روز ادامه می یابد.

سپس این سنت فرهنگی با انتقال میراث سومری به  سامی به  منطقه شامات نیز گسترش می یابد و عباسی ها آن را به عنوان عید بهار و با عنوان فارسی (نوروز) به رسمیت می شناسند. از این رو؛ نوروز در بغداد زمان عباسی أمری شائع و رسمی شناخته می شود و برخی گفته اند؛ (نوروز)، ترجمه (یومو نیشان) أی (یوم التفتح والتجدد) است.

جمشید و کاوه و پیروزی نیکی بر شر:

نگارنده در این بخش می نویسد: دکتر بهمن أکبری وابسته فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در عمان می گوید: یونسکو عید نوروز به عنوان عیدی تاریخی و مهم برای ملتها تمدن های شرقی کهن ثبت جهانی کرده است، نوروز

ارزشی در میراث  مشترک انسانی دارد و روز صلح و دوستی و تفاهم و برادری میان ملتها و دولت های همسایه است.

نوروز یکی از بهترین تجارب انسانی است که میان ملتهای جهان در تمام عرصه ها بویژه فرهنگی تمدنی و اجتماعی روح انسجام و دوستی را گسترش داده است.

نوروز در ایران روزی است که مردم دشمنی های خود با برادران و خواهران شان را فراموش می کنند و به دوستی و صلح می رسند.

نوروز در ایران  روز نظافت و پاکی است پاکی باطن و ظاهر و در آغاز سال همگان دست به دعا برداشته می خوانند: یامقلب القلوب والأبصار، یامدبر اللیل والنهار، یامحول الحول والأحوال، حول حالنا الى أحسن حال.

در ادامه مقاله نویسنده به ذکر اساطیر ایرانی و کردی در باره نوروز می پردازد.

شم النسیم و نوروز:

نویسنده از حسن مجدی در مجله الیوم السابع نقل می کند: عید شم النسیم، از أعیاد مصر فرعونی بوده است، علت تسمیه آن به “شم النسیم” به کلمه فرعونی “شمو”، به معنای بعثت زندگی برمی گردد. زیرا مصری های کهن معتقد بودند که آغاز آفرینش در آن روز بوده است و بر اثر مرور زمان واژه “النسیم”  به آن اضافه شده است به سبب اینکه با اعتدال هوا، و طراوت نسیم مرتبط است.

عمان و جشن نوروز:

نویسنده در این بخش از گفتار سعید الغزیلی؛ نماینده مردم استان قریات در مجلس شوراى عمان در باره نوروز در منطقه قریات از توابع مسقط را نقل می کند و سپس از مجله العربی ذکر می کند: جشن نوروز در ولایت قریات مرسوم است و در واقع پایان سال مردمان دریاست؛ به این سبب گاو یا گوسفندی را ذبح و با برنج پخته کرده میان مردم توزیع می کنند و اعتقادشان بر این است که این صدقه موجب افزایش روزی سال آینده آنان در دریا است.

نویسنده در ادامه جشن نوروز را در استان مسندم(نزدیکترین نقطه مرزی عمان به ایران در تنگه هرمز) از قول خانم الفارسی نقل می کند: بسیاری از خانواده ها نوروز را در مسندم جشن می گیرند و روز دعا و تقرب می دانند

تمام خانواده دور سفره هفت سین جمع می شوند هفت چیزی که رمزی است برای رشد و تجدید حیات و خیر و برکت را در سال آینده آرزو می کنند

این جشن ها در دوره کودکی ما شایع تر بود اما اینک کاهش یافته است

اما جشن های نوروزی در قریات تاکنون ادامه دارد و تا ساحل منطقه باطنه گسترش یافته است و با نام نوروز شناخته می شود.

نوروز دیگر در مصر و خلیج (فارس) و عمان:

نگارنده در باره جشن نوروز در مصر و خلیج(فارس) و عمان می نویسد: گذشتگان ما فی عمان و خلیج روشی نو برای تعیین سال جدید را پی ریزی کرده بودند تا موسم صید و غواصی و زراعت و کشت و برداشت و تکثیر ماهیان را تعیین کنند و آن را (الدرور) یا (نوروز) یا حساب دریایی می نامیدند. و آن یک حساب فلکی قدیم در منطقه بوده است، که برابر آن حساب فلکی هر سال را به چهار فصل تقسیم می کردند: الصفری و الشتاء و الصیف و القیظ، و مقابل آن فصول چهارگانه پاییز، زمستان، بهار و تابستان(خریف و شتاء و ربیع و صیف) قرار داشت که شمارش دهه نخست از اول نوروز، شروع می شده است.

آرمان بشر برای نجات

نویسنده در پایان مقاله عالمانه (و بدون تصریح) به تعریف نوروز در اندیشه های دینی و شیعی که در روایات ماثوره آمده است اشاره می کند و می نویسد:

نظریه نوروز، اندیشه پیروزی خوبی بر بدی و نور بر تاریکی و خیر بر شر است زیرا در این روز نور محمدی ظهور می کند و روز رهایی و نجات آدمیان از ظلم و طغیان و فساد است؛ آرمانی که همه ادیان به آن بشارت داده اند که همن “روز رهایی موعود”(الخلاص المنتظر) است.

 

 

 

 

برچسب‌ها

بیان دیدگاه

عکس/ فیلم/ صوت
«کافه کشکان»
تبلیغات و پیام ها
آمار سایت
    • 1
    • 9,573
    • 29,652
    • 226,137
    • 1,006,428
    • 13,361,931
    • 27,891,341
    • 44,573
    • چهارشنبه ۲۹ دی , ۱۳۹۵
سایت های مرتبط