سرخط خبرها
امروز: شنبه, ۲۸ مرداد , ۱۳۹۶ | ۰۴:۲۱:۵۹آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۶/۰۵/۲۶ ،‌ ۰۷:۴۱
۲۵ اسفند ۱۳۹۴در ۱۰:۳۹ ب.ظ تعداد بازدید: 613 بازدید کد خبر:54820 چاپ خبر

قهرمانان دروغینِ رسانه ای

0

محمد جعفر محمدزاده

دکتر محمد جعفر محمدزاده: به موازات منافع گسترده ،یکی از پیامد های منفی رسانه برای علوم اجتماعی و انسانی این است که رسانه می تواند دانش کاذب یا قهرمانان کاذب تولید کند، با توجه به این که سازمان و ساختار رسانه غالباً مستقل نیست؛به راحتی ممکن است یک نفر را که اهلیّت و تخصص ندارد […]

mohamadzade

دکتر محمد جعفر محمدزاده:

به موازات منافع گسترده ،یکی از پیامد های منفی رسانه برای علوم اجتماعی و انسانی این است که رسانه می تواند دانش کاذب یا قهرمانان کاذب تولید کند، با توجه به این که سازمان و ساختار رسانه غالباً مستقل نیست؛به راحتی ممکن است یک نفر را که اهلیّت و تخصص ندارد به عنوان جامعه شناس، انسان شناس،مورّخ و یا فیلسوف معرفی کند.برخی از این قهرمانان از طریق حرّافی و حضور گسترده در قاب تلویزیون و روی جلد و متن صفحات مطبوعات خلق می شوند که این برای آکادمیای انسانی_ اجتماعی یک خطر و بلکه فاجعه است؛ در سپهر رسانه گاهی قهرمانان کاذبی ظاهر می شوند که برای عنوانِ قهرمانیِ خود زحمت و ریاضت نکشیده اند،مطالعه و تحقیق نکرده اند و دود چراغ نخورده اند . در نتیجه خلّاقیّت هم ندارند و فقط به کمک هژمونی رسانه ای اسطوره می شوند . مثلاً شخصی معرّفی می شود که هیچ کار مهمی از او صادر نشده است؛فقط هر روز حضور رسانه ای دارد و رسانه هااو را استاد،دکتر، پروفسور، دانشمند،فیلسوف،ادیبِ شهیر، مورِّخِ گرانمایه، انسان شناسِ بلند آوازه، متخصص رسانه، تحلیل گر سیاست غرب و شرق عالم و پدر فلان علم و بنیانگذار چنان رشته و… معرفی می کنند. از این رو رسانه همانطور که توانایی این را دارد که قهرمان سازی کند، در حوزه علمی و دانشگاهی هم می تواند آدمهای دروغین تربیت کند، که بعداً همین آدمها در سوابق خود چنین عنوان می کنند که ما ، مثلاً پنجاه مصاحبه تلویزیونی و یا یک هزار مصاحبه و یادداشت مطبوعاتی ویا چند ده کتاب پژوهشی داریم.
البته مانعی نیست که ما اقتصاد دانِ روزنامه نگار، روزنامه نگارِ اقتصاددان ، فیلسوفِ اقتصاد دان، انسان شناسِ اقتصاد دان و یا سیاستمدارِ اهل هنر و علم وادب و… داشته باشیم؛ اما این یک شرط دارد، به شرط آنکه این آکادمیا این قدر رشد کند که مرزهایش معلوم و مشخص باشد.
در فضایی که دوغ و دوشاب در هم می آمیزد، همواره این خطر وجود داردکه جای قهرمانان واقعی ،قهرمانان رسانه ای خلق شوند.

اگر شخصی نظریه پردازی کرده و کتابها و مقالات متعددی نوشته، هیچ مانعی ندارد که مورد توجه رسانه ها و محافل علمی قرار بگیرد، اما اگر از امکان رسانه برخوردار است واز ارتباط رسانه ای و از رانت تبلیغی آن بهره برده و به محافل علمی راه پیدا کرده و حتی صاحب کرسی و تألیفات فراوان هم شده است آسیب وخسارت بزرگی است. البته بروز معدودی از این نمونه ها در هرجامعه ای طبیعی به نظر می رسد ولی اگر جریان ، عمومی شود؛طوری که دانایی محوریِ واقعی در حاشیه قرار گیرد؛ سَندرُمی است که می توان از آن به «خلق قهرمانانِ دروغینِ رسانه ای» تعبیر کرد.

دغدغه‌های فرهنگی،کانال رسمی دکتر محمد جعفر محمدزاده
mjmohammadzadeh@

 

برچسب‌ها

دیدگاه

  1. دکتر جان نترسید , جا برای همه هست

    [پاسخ]

  2. با سلام
    به نظرم وضعیت فعلی نتیجه مستقیم عدم حضور، کاهلی و سستی افراد آکادمیک
    یا به قول شما همان قهرمانان واقعی است
    (هر چند همه آن دانش اندوخته گان آکادمیک نیز نه قهرمان اند و نه واقعی!).
    به خاطر بیاورید: «اهمیت فضای مجازی به اندازه اهمیت انقلاب اسلامی است»

    [پاسخ]

بیان دیدگاه

عکس/ فیلم/ صوت
«کافه کشکان»
تبلیغات و پیام ها
سایت های مرتبط