سرخط خبرها
امروز: دوشنبه, ۲۷ آذر , ۱۳۹۶ | ۲۰:۰۶:۴۲آخرین بروزرسانی : ۱۳۹۶/۰۹/۲۶ ،‌ ۰۹:۵۶
۱۱ مرداد ۱۳۹۳در ۲:۲۴ ب.ظ تعداد بازدید: 2,492 بازدید کد خبر:24345 چاپ خبر

حکایتی کوتاه از بذله‌گویی مومه، طنزپرداز مشهور لرستانی

0

مرحوم مومن‌علی جوزی‌پور معروف به مومه (mooma) فرزند جوزعلی از طایفه‌ی ضرونی یکی از هنرمندان شهیر شهرستان کوهدشت بود.

00010

 

به گزارش لکنا به نقل از یافته، وی آوازی خوش داشت و فردی ریزبین و نکته‌سنج بود که مناسبات عادی مردم را به لطیفه‌های جذاب تبدیل می‌نمود و با هنرمندی خاص آن‌ها را بیان می‌کرد.

در جلساتی که سران و بزرگان ایلات و عشایر در آن حضور داشتند، همه در برابر او دست به عصا عمل نموده و حتی مبالغی نیز به او اهدا می‌کردند تا از زبان طنزآلود مومه در امان بمانند.

مومه در فیلم‌های “کولی‌ها” و “گذری بر موسیقی لرستان” و سریال “سور و سوگ” نیز به ایفای نقش پرداخت.(برگرفته از وبلاگ مهدی ویس‌کرمی)

وی در زنده نگه داشتن هنر عروسک‌گردانی و نمایش عروسکی سنتی لرستان، نقشی اساسی داشت. مومه با شیوه‌ی نمایش “بازی در بازی” با چهره‌ی نمایشی پرقدرت در قالب نقش‌های مختلف بازی می‌کرد.( پیشینه‌ی تاریخی موسیقی لرستان، سیدمحمد سیف‌زاده، انتشارات افلاک ۱۳۷۷)

وی بیش از ۹۰ سال عمر کرد و سرانجام ۱۱ اردی‌بهشت ۱۳۷۸ چهره در نقاب خاک کشید. روحش شاد باد.

حکایت جالب بخوانید از بذله‌گویی و حاضرجوابی مرحوم مومه:

نقل است در دهه ۴۰ یکی از خان‌زاده‌های شیک‌پوش لرستانی گاهاً از مسیری می‌گذشت که مومه سر راه او حضور داشت.

این خان‌زاده‌ی شیک‌پوش که همیشه کت و شلوار، جلیقه و کلاه شاپو به تن داشت، هنگام راه رفتن در معابر، اکثر مواقع کلاهش را به عادت برخی قدیمی‌ها با دو دست پشت بدنش قرار می‌داد و کم‌تر آن را بر سر می‌نهاد.

مومه نیز که فردی ریزبین بود، به این نکته توجه کرده و روزی پس از سلام و احوال‌پرسی از خان‌زاده می‌پرسد: خان! چرا کلاهی برای سرت نمی‌خری؟

خان‌زاده پاسخ می‌دهد: مومه چشمت را باز کن! کلاه دارم! (بعد کلاهش را که با دست‌هایش پشتش گرفته بود نشان مومه می‌دهد)

مومه هم پاسخ دندان‌شکنی به او حواله می‌دهد و می‌گوید: می‌دانم خان! اما آن “کلاهِ پشتت” است، یکی برای “سرت” بخر!

 

 

برچسب‌ها

دیدگاه

  1. مطلب جالبی بود استفاده کردیم واقعا زنده یاد مومه از ذخایر و گنجینه‌های فرهنگ بومی منطقه است روحش شاد و یادش گرامی

    [پاسخ]

  2. روحش شاد ویادش گرامی باد . شبی راافتخارداشتم که درخدمتشان باشم انصافا هنرمندبود . این هنر وقدرت بازیگری درآن زمان که شاید کمتر کسی به این موضوعات فکر می کرد یا توانش راداشت نشان از نبوغ خدادادی ان مرحوم داشت .

    [پاسخ]

  3. با تشکر از سایت وزین لکنا و جناب آزادبخت و گراوند عزیز امید واثق داریم در تمام مراحل زندگی بهروز باشید

    [پاسخ]

  4. روحش شاد ویاد وخاطرش همیشه دراذهان مردم لرستان باقی خواهد ماند.

    [پاسخ]

  5. مرحوم مومه نه تنها طنز پردازی بومی ومحلی بود بلکه بدون بهره مندی از امکانات موجود امروزی نکات بسیار جالبی را از مسایل اجتماعی وبرخی آداب ورسوم محلی را به زبان طنز نقد می نمودند (روحش شاد)

    [پاسخ]

  6. یادش بخیر

    [پاسخ]

  7. مومه درمان روح بود.

    [پاسخ]

  8. روحش شاد

    [پاسخ]

  9. روحش شاد ويادش گرامي باد

    هرچندايشان ازميان خانواده نيستند ولي همچنان هنرش دراين خانواده زنده هست …
    عرض ارادت خدمت خانواده محترم وبزرگ جوزي پور

    [پاسخ]

  10. ئارامش يار بووتێ

    [پاسخ]

  11. خداوند روحش را شاد کند اما افسوس زمان زنده بودن قدر ومنزلت او را نمی شناختیم برای شادی روحش صلوات

    [پاسخ]

  12. روحش شاد ویادش گرامی .حیف که زود سفر کرد و دیر شناخته شد

    [پاسخ]

  13. روحش شاد و یادش گرامی.من افتخار نداشتم که ایشون رو زیارت کنم.اما تو خوابگاه یکی ازم پرسید بچه کجایی و من گفتم کوهدشت،خیلی خوشحال شد و ظاهرا مرحوم مومه وقتی به دره شهر می رفته،سری به خونه این هم اتاقی منم میزده.اون شب درمورد بذله گویی این مرحوم گفت و مام خندیدیم.

    [پاسخ]

  14. روحش شاد یادش گرامی . مردانی چون او انگشت شمارند

    [پاسخ]

  15. روحش شاد 🙁

    [پاسخ]

  16. آثارطنز ایشان را اگرموجوداست درسایت بذارین

    [پاسخ]

  17. واقعا روحش همیشه شاد.حقیرسنم ۴۷ساله ام سال ۶۵برادرم شهید شده بود .فاتحه ای قرائت فرمودن ناخواسته شروع کرد به زبان لکی خودمان مور که آن موقع مثل الآن نبود مرده بخصوص شهید برای خود مقام منزلت احترامی داشت. وقتی آن مرحوم شروع کردن به اسم آوردن شهید مرده های قدیمی واقعا پدرم بااینکه فرزند بزرگش بوددیگرناراحت نشد هم به پدرم اقوام روحیه داد.ومن که سنم کم بود اصلا باصدای دلنشین اش که کمتر میفهمدم.هنوزازیادم نمیرود انگار که هرلحظه یادم می افتد الآن است.هرچه بگویم ازبزرگواریش و محبت پدرم میگفت اگر به کسی دست رفاقت باعلی میداد.تاعمرداردفراموش نخواهد کرد چون کسانی شاید چهل سال پیش مرده بودن باسوزناله ای اسم.میاورد که برادر اسم برادرنمیاوردپس برایم ثابت.شد هرچه ازبزرگواری مهربانی هرخصلت خوب هر انسان دارد.ایشان به تنهائی تمام خصلت‌های کاملی داشته روحشان شاد.حیف که بایدکتابهابنویسم.

    [پاسخ]

بیان دیدگاه

عکس/ فیلم/ صوت
«کافه کشکان»
تبلیغات و پیام ها
سایت های مرتبط